|
علي پورحميدي Ali Pourhamidi
|
||
|
كامپيوتر - فناوري اطلاعات - علم و آمار |
یه مدتیه فرصت نمی کنم مطلب جدید بزارم ایشاله برمیگردم
هر کجا که نامی از کلید Win دیدید منظور کلید پنجره در صفحه کلید است که در صفحهکلیدها بین دو کلید Ctrl و Alt قرار دارد و لوگوی ویندوز بر روی آن حک شده است .
Win+UP : فشردن دو کلید ترکیبی Win و کلید جهتنمای بالا عمل Maximize کردن پنجره فعال را انجام میدهد
Win+Down : فشردن دو کلید ترکیبی Win و کلید جهتنمای پایین عکس عمل بالا را انجام میدهد و پنجره را به اندازه قبل باز می گرداند . با فشردن مجدد این کلیدهای ترکیبی پنجره فعال به حالت Minimize در خواهد آمد .
Win+Right : با فشردن دو کلید ترکیبی Win و کلید جهتنمای سمت راست پنجره فعال به سمت راست منتقل شده و میتوانید به راحتی پشت پنجره را نیز همزمان نگاه کنید .
Win + Left : چیزی که مشخص است این کلیدها عکس عمل بالا را انجام میدهند .
Win+[Number]s : فشردن کلید Win به همراه یکی از اعداد سبب اجرای نرمافزار موجود در Taskbar دسکتاپ میشود . کافی است شماره هر نرم افزاری را که در بخش Taskbar ویندوز7 Pin کردهاید را از سمت چپ بشمارید و به خاطر بسپارید …زین پس تنها کافی است کلید ویندوز را به همراه شماره آن فشار دهید تا برنامه اجرا شود
Win+Space : مادامی که این دو کلید را نگه داشتهاید تمامی پنجرهها به صورت لحظهای Minimize میشوند و می توانید فضای دسکتاپتان را مشاهده کنید . در واقع این کار مشابه وقتی است که ماوس را بر روی Show Desktop در کنار ساعت ویندوز نگه داشته اید (نه اینکه کلیک کنید) .
Win+Tab : حتما با کلیدهای ترکیبی Alt+Tab در ویندوز آشنا بودید که برای جابهجایی بین پنجره های فعال استفاده میشد . در ویندوز 7 علاوه بر استفاده از این ترکیب همیشگی میتوانید با استفاده از دو کلید Win و Tab به صورت سه بعدی بین پنجرههای فعال سوییچ کنید !
مطلب زير از مجله ويستا برگرفته شده است
● پیدایش پورتال
همچنان که استفاده از اینترنت در اوایل سال ۱۹۹۴ آغاز شد و سرعت گرفت، تعداد وب سایتها نیز به شدت افزایش پیدا کرد. این پدیده که به خودی خود تقویت می شد، منجر به ضرورت یافتن راهی برای کمک به امر ناوبری اطلاعات[۱] شد. به این منظور دو نوع از وب سایتها یعنی "فهرست های راهنما"[۲] و "موتورهای جستجو"[۳] پا به عرصه ظهور گذاشتند ]۱[.
فهرست های راهنما راهنمایان وب بودند که متشکل از ویراستاران انسانی بوده و بر اساس مقولات مختلفی مانند هنر، تجارت، خبر، بهداشت و غیره سازماندهی شده بودند. نتیجه نهایی، معمولاً یک "پیوند"[۴] به یکی از صفحات معین وب بود که اطلاعات مورد نظر کاربر را در خود داشت.
از طرف دیگر، موتورهای جستجو کلمات کلیدی را از روی صفحات وب در بانکهای اطلاعاتی گردآوری و تنظیم می کردند که جستجوگران میتوانستند به پرس و جو دربارة آنها بپردازند. با وجود گسترش و تکامل موتورهای جستجو همچنان این سؤال به عنوان یک چالش مطرح بود که چگونه دقیقاً چیزی را به کاربر بدهیم که او میخواهد؟ روند تکاملی وب سایتها سبب شد تا به تدریج استراتژیهای خود را از "پیوند دادن سریع کاربران" به "سایتهای مقصد" تبدیل نمایند. در این مرحله ناظران صنعتی به فهرست های راهنما و جستجوی اولیه عنوان "پورتال" را دادند. این اصطلاح را در سال ۱۹۹۷ هالسی مینور[۵] که در آن زمان رئیس CNET[۶] بود، ابداع کرد. این کلمه به همان معنای عادی "دروازه" و "درگاه" است ]۱[.
در حوزه اینترنت تعریف پورتال ماهیت متغیر خود را حفظ کرد. در سادهترین معنا، پورتال دروازهای است به وب. پورتال سکوی پرتابی است که هر کاربر قبل از رفتن به سراغ مقصدهای دیگر باید به صورت یک صفحه مبدأ از آن استفاده کند. مارشاک[۷] معاون گروه پاتریشیا سیبولد[۸] میگوید: "پورتال ها باعث کاهش میزان پرسه زدن افراد در وب می شوند." ]۱[. در عین حال پورتال ها به تدریج تبدیل به سایتهایی شدند که هر کاربر در سراسر روز به منظور مدیریت طیف وسیعی از فعالیتهای روزمره خود، به سراغ آنها میرود مانند بررسی کامل تیترهای خبری، قیمت سهام، ارسال نامه الکترونیکی و پیامهای دوربرد و پیوستن به تالارهای گفتگو.
از اینرو پورتال ها وظایف بسیار متفاوتی را انجام میدهند ولی جوهره همگی آنها متشکل از پنج عنصر اصلی است: جستجو، مدیریت محتوا، مدیریت کاربر، ایجاد گروههای کاری و توسعه خلاقیت فردی.